Doorgaan naar hoofdcontent
Günler, geceleri kovaladı. Geceler günleri hep bir sonrakine bağladı. Pazartesi sendromuyla başlayan haftalarımız, cumaları beklerken aylara vardı. Yazdı, kıştı derken şimdi o aylar nasıl geçtiğini anlamadan işte yine bir yılı daha tamamladı... bir yaş daha yaslandim...zamam hizla akip gecerken farkinda olduklarimiz ve olamadiklarimizla birlikte geride biraktim koca bir yili. Gecmis olsun gecen gunlere, gecen yillara. Umutsuzluga dusmeden yeniden ayakta durmak icin binlerce sebep bulup onume bakacagim. 
Bu yeni yasimla birlikte butun kirginliklar gecmiste kalsin, mutsuz zamanlari da. Hasretle andigim insanlarida Rabbim bana hayirliysa yakinlastirsin yoksa neyleyim ben iki gunluk dunyada zevki sefa surmeyi. 
Yeni yasim insallah gecen zamani aratmasin, dusundurmesin, umutla yeniden hayirlar diliyorum yuce yaradandan...

Reacties

Populaire posts van deze blog

Ben, benim olmayan hayati yasatmaya mahkum edenleri Allah'a havale ettim. Kisir bir dongu icinde yasamaya nereye kadar devam edecem. Yorgunum, yoruldum. Ne dinlenmek ne de uyku dinlendirmiyor. Dinledigim yer sadece rabbimin huzuru. Huzuru bulabildigim yere daha cok varabilseydim.
Yanlis zamanlarda, yanlis insanlara verdigim degerler yakiyor canimi. Sadece yanan can olaydi ama degil yuregimi bile yakiyor. Karsilarina cikacak cesaretim var ama yuzlerine hatta gozlerinin icine bir defa daha bakmaya degmezler. Bir daha ayni hatayi yapip biraz daha kendilerini degerli hissetmelerine izin veremem. Beni ben yapan oz degerlerim var ya iste bu yuzden. Yuregimdekiler dilime doktugum anda beddua etmekten olesiye korkuyorum. Korkuyorum yuce Rabbimin azametinden. Odur ki bize guzelligi iyiligi emreden ama biz kullar oyle zayifiz ki...canimiz yanarken, yuregimiz sizlarken engel olamayiz hislerimize, dilimizden dokulenlere...Sani yuce Rabbim kullugum ancak ve ancak sanadir. Yarattiklarin bugun var yarin yoklar, yok olacaklar.
Mubarek ay geldi hosgeldi,tekrarini yasayip idrak edebilmek varmis. Rabbim sen biliyorsun sen en iyi bilen bir tek sensin. Gecen hafta carsamba idi, korkum olumden degil, ben hasretle sana kavusacagim gunu bekliyorum,korkum amelimden. Daha varmis yada habersiz ansizin biranda bitecek bu yalan dunya benim icin.Anlayamadigim ben yasiyorum ama ben degilim sanki, icimdeki benle anlasamiyoruz. Sanki odunc alinmis baskasinin hayati. Yalan dunyada ne doyasiya gulmek nede gezmek. Farkliyim bazen dislanmis hissediyorum buyuk kalabaliklar icinde kendimi. Biliyorum kendim yapiyorum biliyorum kabullenemiyorum bu dunyayi. Rabbim bu nasil bir celiski, nasil diye haykirasim var.24 gun sonrasi kavusacagim memleketime bile doyasiya sevinemiyorum. Ben Mekke'yi Medine'yi Kabe'yi gormek istiyorummm...