BANA YALAN SOYLEDILER!!!

Zaman geceyarisi ve ben yine kendimle basbasayim. Kirginlik ve kizginliklarimin hakkindan gelme zamani gelipte gectigini fark ettim. Kirgin oldugumda kizgin oldugumda deger verdiklerim. Degersiz insanlari cikartmak insani hafifletiyor, acisi zamanla azaliyor. Yok olur mu bilmem ama dogru olduguna inandiklarimi yasiyorum gerisi mi ha var ha yok...

Insanoglu anlamaz ki istemedigi surece yada tam tersine anlamak ister ve anladigini sanir. Sandigi ile kalir ve hayat anladiklari ile bir sekilde akip gitmeye devam eder. Yillarin verdigi bedenimdeki ve beynimdeki yorgunlukta benim anladiklarimdan ibaret. Gececek hersey gececek, bir faninin dunyaya gelip, yasayip ve birgun toprakla bulustugu gibi,hersey bitecek, butun cektiklerim, sikintilarim bu dunyada son bulacak, sonrasi cok daha kolay olmasi icin bugunleri boyle yasiyorum. Insanin ihtiyaci oldugu gucu dayanagi Rabbinden alabilmesi ne buyuk nimet. Rabbim diledigine veriyor, dileginden aliyor. Hakkimiz hayirli olana razi olabilme dilegi ile...

Yine deryalarla bogusuyorum,yine yazmak istedim, birileri okusun diye degil sadece icimi dokmek. Bogazimda dugumlenen kelimeleri dokmek lazim yaziya desemde yok, burasi ne ki, sadece gecici bir heves yoksa aylar gezmezdi yazmadan. Ne yasadigimi Allahimdan baska kim bilebilir ki...kimler anlar ki halimden. Allah'in yarattigi kullardan yok bir beklentim...elbette bu agir zor zalim anlarda gececek, yerine baska gunler gelecek. Rabbim guclesturme kolaylastir, isyan ettirme dayanmak icin guc ve sabir ver, susarak yutarak hatta etrafina kocaman bir duvar orerekte geciyor bu yalan dunya. Hesap bu ya gececek ve birgun perde kapanacak, vakit zamani degil yasadiklarimizi ve yasattiklarimizin hesabini verme vakti... korktugumuzdan ve korkularimizdan emin kil yarabbi...

Ah dunya ah, az kaldi hergun bir yaprak gibi savruluyorum. Canim yana yana kavruluyorum. Deger mi hic...

Mubarek ay geldi hosgeldi,tekrarini yasayip idrak edebilmek varmis. Rabbim sen biliyorsun sen en iyi bilen bir tek sensin. Gecen hafta carsamba idi, korkum olumden degil, ben hasretle sana kavusacagim gunu bekliyorum,korkum amelimden. Daha varmis yada habersiz ansizin biranda bitecek bu yalan dunya benim icin.Anlayamadigim ben yasiyorum ama ben degilim sanki, icimdeki benle anlasamiyoruz. Sanki odunc alinmis baskasinin hayati. Yalan dunyada ne doyasiya gulmek nede gezmek. Farkliyim bazen dislanmis hissediyorum buyuk kalabaliklar icinde kendimi. Biliyorum kendim yapiyorum biliyorum kabullenemiyorum bu dunyayi. Rabbim bu nasil bir celiski, nasil diye haykirasim var.24 gun sonrasi kavusacagim memleketime bile doyasiya sevinemiyorum. Ben Mekke'yi Medine'yi Kabe'yi gormek istiyorummm...

Rabbim derdi veren sensin, dermanida sende. Olumsuz degiliz ya....

Allah'in izniyle 54 gun sonrasi guzel yurdum, Turkiyem sana kavusacagim. Benim yilbasim izinden izine olsa gerek. Yeni baslayam hicbir yil umut vermedi, nede heyecan hissettirdi. Benim heyecanim her defasinda ulkeme kavustugumda, her defasinda huzunle ayrildigim yerde yuregim kaliyor. Yasadigim bugunler agir hemde cok agir, tek umudum Rabbim. Insallah dertler sikintilar yolculuk oncesinde tamamen biter, bitmese bile yenileri kapida beklesede Turkiyem iyi gelecek bana, biliyorum ki bu ulkeden uzaklasmak bana hep iyi geldi...

Her insan kendi acisini benliginde hissederken, simdi butun insanlik bir aciyla yogruldu. Onlarda biz gibi insan, ekmek parasi derdindeydi. Bizlerin yasam kaygisi cok farkli, onlarla bir olmamiz mumkun mu? Hala umudumuz var cunku Allahimiz var. Ne mutlu onlara sehit olarak anilacaklar, geride kalan sevdikleri ve sevenleri ile rabbim cennetinde bulusturmasi dilegi ile...

Sen ne kadar durust olursan karsidaki 8nsanlar bir o kadar durust degil. Can SIKICI,hemde cok.Benim gibi bir insan durustlugunden odun vermek istemesede zorla olacak gibi degil. Yalansin dunya, yalanci insanlari uzerinde tasiyan dunya. Yukun agir rabbimin vardir elbette bir bildigi. Ben yoruldum,ben her defasinda hayal kirikliklari yasamak zorunda degilim. Sessizlik en guzeli, susmak en guzeli. Arkamdan cevrilenleri gormezden gelmek mi? Yoksa yuzlerine karsi haykirmak mi. Yuru git dunya uzak eýlesin rabbim hemde coooook uzak.

Benim hayatimda verdigim ani kararlar hep dogru...acabalari zaten daha onceden coktan dusunmustum, sadece kalan son nokta. Kendi adima mutluyum cunku bir defa daha verdigim ani kararla, hayatimda ki dinginligi yasiyorum. Allah'in izni ile yonum dogru, ozum dogru.

Birgun elbette sira banada gelecek, bu hep boyle devam edecek degil ya... Siginacak, el acip yalvaracak Rabbim olsu yeter ki...Bu dunya yalan,dertleri yalan,sikintilari yalan,insanlari yalan, asklari yalan. Kimi insanlarin sozleri bile yalan, gel de bun inan!!!

Susarsin, sutukca canin yanar ve bunu tek bilen yaradandir. Zaten rabbim icin susuyorum. Yuregimle susmaktan baska carem mi var...

Yanlis zamanlarda, yanlis insanlara verdigim degerler yakiyor canimi. Sadece yanan can olaydi ama degil yuregimi bile yakiyor. Karsilarina cikacak cesaretim var ama yuzlerine hatta gozlerinin icine bir defa daha bakmaya degmezler. Bir daha ayni hatayi yapip biraz daha kendilerini degerli hissetmelerine izin veremem. Beni ben yapan oz degerlerim var ya iste bu yuzden. Yuregimdekiler dilime doktugum anda beddua etmekten olesiye korkuyorum. Korkuyorum yuce Rabbimin azametinden. Odur ki bize guzelligi iyiligi emreden ama biz kullar oyle zayifiz ki...canimiz yanarken, yuregimiz sizlarken engel olamayiz hislerimize, dilimizden dokulenlere...Sani yuce Rabbim kullugum ancak ve ancak sanadir. Yarattiklarin bugun var yarin yoklar, yok olacaklar.

Mesele...farkinda olmak mi yoksa farkina varmak mi? Var gerisini sen dusun...

Hayat bu iste...bekle ve gor. Sadece sabret, sabret ki saadete eresin.

Herkes mi mutlu... Yoksa,bunlarin hepsi oyun mu... Yalan mi gulmeler... Ask-i sefa surmeler... Belkide gercektir! Kim bilir... Hakiki sevmeler... Ya da hakikati sevmeler... (Alinti)

Her isin sonunda ki hayiri gorebiliyor yada anlayabiliyorsam, ne mutlu bana. Hic birsey manasiz degil bu hayatta. Sanki siraya girmisler. Biri gelir yada bir olay olur ya sonrasi, dusunmek sadece ve sadece sonucu kabullenmekten otesi var. Asil akil orda devreye giriyor, kusatiyor butun gercekler benligimi. Ben,evet yalan dunyanin bir garip yolcusuyum. Yasiyorum...nefes alip veriyorum...

Bugun benim dogum gunum, gecmiste biraktigim kocaman kocaman yillarim var. Hayaller,ozlemler, ayrilmalar, kavusmalar, umutlarla dolu yillar. Gulumsemelerim yani sira goz yaslari ile gecen yillarim. Kendimi araken kayboldugum, her seferinde yeniden buldugum, buldukca buyudugum yillarim. Hayata, zamana,kosullara direndigim, bas kaldirdigim, mucadele ettigim yillar. Bazen yoruldugum,kendime kapandigim,kendimi dinledigim,sonra yeniden, kaldigim yerden hayat yoluna yurumeye,kosmaya, sendelemeye devam ettigim yillar. Benim hayatimda, benim dunyamda umutlar hep varolacak. Umutla daha guzel yillara insallah...

Bu günlerde birseyler oluyor... Taniyamiyorum artik cok iyi bilsem de kendimi, bu kadar mi yabancilasmisim kendime .. Dayanamiyorum artik soguk ruzgarlara, kalbimde yaralar acan bu firtinalara. Yuzume carpiyor bu gercek, bu donuk ve acimasiz hayat, Belki de en dogrusu kacmak kosarcasina uzaklasmak, Arkana bakmadan Ama HAYIR, kalmali tum acisi ile katlanmali,  dik durmali, korkak olmaktan cok daha iyi... Bu da gecer,bu da gecer, bu da gecer...  neler neler gecmedi ki...

Bazen anlikta olsa karar verirsin. O an muhasebesini yapmazsin. Zamanla koyar icine, acabalarla carpisma vaktidir ki, aslolan, sigindigim Allahim cismini beklemedigin anda karsina cikartiverir ve son noktayi koyarsin. Dogru bildiginden asla vazgecmeyeceksin,vazgecmeyecegim. Sukretmek icin bir sebebim daha var. Yoklugu varligindan daha degerli olan insanlar var, hepte var olacak...

Goklerdeki kuslar o kadar mesafeyi hangi yurekle kateder ki...tabii yurekler icin mesafenin onemi var mi? Ister yerde olsun istersen gokte...

Yalan dunya ah yalan dunya...canimi hep mi yakacaksin? Umutla bekledigim mutlu gunlerim olacak mi? Yorgun bedenimle uzansam musalla tasina dinlenirmiyim???

Ey hayat kırgınım sana ! Huznum yırtık gomlek gibi duruyor, her gun sırtımda. Kırılgan bakıslarımda huzun sızıyor aynalara her gece. Ne kimselere anlatacak bir oykum var, mutlulukla başlayan ne de bir sevinc, gozlerimde bahar yesili umutlar, tasıyan suların otesinde bir cicek buker boynunu, her aksam adı gul,kokusu gul, rengi gul, gozyası gul, iki gozu iki cesme...mutsuz, avuntusuz ve suskun…dudagımda yitirdim sarkılarımı ve siirlerimi...Ey dedim sustum ! Hey dedim sustum !Ah dedim sustum ! Vah dedim sustum ! Unutsun yollar beni ! Unutsun dostlar beni ! Unutsun yillar beni...Unutsun...

Insanin hayatinda oyle bir zaman geliyor ki...muhakkak gitmesi gerekiyor,hic kapi veya pencere olmamasi onemli degil, duvardan bile yuruyup geciyor.

Dilekcemi gokyuzune verdim ben... Yagmur aglar yarama, meltem aglar yarama...

Geçmeyen Geçmiş Sözde geri dönüşü olmayan bir yaşamın ortasındayızdır hepimiz. Gidişin çok dönüşün hiç olmadığı bir hayat. Geleceğe kucak açan geçmişle alıp veremediğini bitirmiş, anı yaşamakla meşgul her yaştan birey olduk. Ben inanmıyorum buna: Küçüklerin bebeklik fotoğraflarını görmek istemesi Gençlerin sırtlarına binen en ufak yükte,geçmişinde özlediği huzurlu yaşamın çoçukluğuna dönmek istemeleri. Hiçbir şeyin farkında olmak istemeyişleri. Gecmis, ne kadar çok yaralamış olsa da, hüzünleri beraberinde getirmiş de olsa, bize kötü hatıraları anımsatsa da, senden bir parça olmuştur artık. Seni adım adım takip eden tek gerçeğindir geçmişin... Ben derim ki: Geçmişi gölgeyle örtüp,beynimizin tozlu raflarına kaldırıp geçmişi artık geçmiş gibi düşünmemek,seneden seneye,özel günlerde, yada taşınırken atılacaklar listesi düşüncesiyle yaşamayalım. Baş tacı diyip günümüze misafir edelim.Mutluluk geçmişin kapısına vurulup ardına kadar açılmasıdır. Siz ne dersiniz? (Alinti)

Uykusuz bir gece daha... Ve ben dalip dalip gidiyorum uzaklara... Her defasinda farkli bir zamana, farkli bir mekana...