Ey hayat kırgınım sana ! Huznum yırtık gomlek gibi duruyor, her gun sırtımda. Kırılgan bakıslarımda huzun sızıyor aynalara her gece. Ne kimselere anlatacak bir oykum var, mutlulukla başlayan ne de bir sevinc, gozlerimde bahar yesili umutlar, tasıyan suların otesinde bir cicek buker boynunu, her aksam adı gul,kokusu gul, rengi gul, gozyası gul, iki gozu iki cesme...mutsuz, avuntusuz ve suskun…dudagımda yitirdim sarkılarımı ve siirlerimi...Ey dedim sustum ! Hey dedim sustum !Ah dedim sustum ! Vah dedim sustum ! Unutsun yollar beni ! Unutsun dostlar beni ! Unutsun yillar beni...Unutsun...