Doorgaan naar hoofdcontent
Her insan kendi acisini benliginde hissederken, simdi butun insanlik bir aciyla yogruldu. Onlarda biz gibi insan, ekmek parasi derdindeydi. Bizlerin yasam kaygisi cok farkli, onlarla bir olmamiz mumkun mu? Hala umudumuz var cunku Allahimiz var. Ne mutlu onlara sehit olarak anilacaklar, geride kalan sevdikleri ve sevenleri ile rabbim cennetinde bulusturmasi dilegi ile...

Reacties

Populaire posts van deze blog

Ben, benim olmayan hayati yasatmaya mahkum edenleri Allah'a havale ettim. Kisir bir dongu icinde yasamaya nereye kadar devam edecem. Yorgunum, yoruldum. Ne dinlenmek ne de uyku dinlendirmiyor. Dinledigim yer sadece rabbimin huzuru. Huzuru bulabildigim yere daha cok varabilseydim.