Doorgaan naar hoofdcontent
Ah be hayat, ne ben seni anlayabildim, ne de sen beni. Anavatanimdayim, cok sukur. Zaman hizla akip ilerlerken, gecelere dostum. Bir Rabbim var bir beni anlayan bir beni bilen. Hergunum cok farkli duygu ve dusunceler ile gecerken, yeni kararlar asamasindayim. Gercekten hayatimda olmayi hakedenler yada olmasi gerekenler kalacak, digerleri de tarihin sayfalarinda hatta tozlu raflarinda yerini alacak. Artik ne acilacak ne de acitmayacak.
Ben bugun nasil yalniz Allahim ile basbasa isem her daim oyle olacak. Ozlemini duydugum canlarim var suan. Onlarin yanimdaki varligi ile gozlerimi kapatmak isterdim. Kismet degilmis, bugun dort duvar arasinda huzurla kapatamasam da sukretmem icin sayisiz sebebim var...

Reacties

Populaire posts van deze blog

Ben, benim olmayan hayati yasatmaya mahkum edenleri Allah'a havale ettim. Kisir bir dongu icinde yasamaya nereye kadar devam edecem. Yorgunum, yoruldum. Ne dinlenmek ne de uyku dinlendirmiyor. Dinledigim yer sadece rabbimin huzuru. Huzuru bulabildigim yere daha cok varabilseydim.