Doorgaan naar hoofdcontent
Yeni bir yila girmek uzereyiz. Yil bitmeden gecen zamana donup bakmamak imkansiz benim icin. Neler yasamadim ki... yazarken bile durup, bir dusunmeden edemedim. Hayat bana neler vermis ve nelerimi alip goturmustu. Yil basinda yalnizdim ve hala yalnizim... Insanin seven bir yurege sahip olmasi, bu hayatta en buyuk nimetlerden birisi. Her daim siginmak istedigin, guc alabilecegin, varliginda ve yoklugunda mutlu olmani saglayan bir yurek. Elbette vardir her seyde bir hikmet. Rabbim birilerini karsimiza cikartiyorsa, varligi yada yoklugu ile imtihan ediyordur.
Imtihan agir, imtihanimiz cok zor. Dayanmak icin sebepli veya  sebepsiz nedenler bulup kendimi avutumaktan baska birsey de yaptigim yok.
Biten bu yil ile birlikte son uc ayi gibi, son yuz gunu gibi, zorlastirmasin, agirlastirmasin. Yuregim sessiz, yuregim suskun, yuregim yorgun...dinlenme vakti, belki bir omur boyu...yasamam icin kizlarim var, dayanabilecgim bir Rabbim var, sukur gerektirir, sabir gerektirir...
Benim hayatimda, bana ait olan onemli gunlerde tekrar eden mutlaka yeni gelismeler  olmasa olmuyor. Yilbasi gunu tam 100 gunu evveli aklimda kalacagi gibi bu yayinladigim yazimda  100'uncu yazisi...🎂 tarihin tekerrur ettigi bir gercek!!!

Reacties

Populaire posts van deze blog

Ben, benim olmayan hayati yasatmaya mahkum edenleri Allah'a havale ettim. Kisir bir dongu icinde yasamaya nereye kadar devam edecem. Yorgunum, yoruldum. Ne dinlenmek ne de uyku dinlendirmiyor. Dinledigim yer sadece rabbimin huzuru. Huzuru bulabildigim yere daha cok varabilseydim.
Yanlis zamanlarda, yanlis insanlara verdigim degerler yakiyor canimi. Sadece yanan can olaydi ama degil yuregimi bile yakiyor. Karsilarina cikacak cesaretim var ama yuzlerine hatta gozlerinin icine bir defa daha bakmaya degmezler. Bir daha ayni hatayi yapip biraz daha kendilerini degerli hissetmelerine izin veremem. Beni ben yapan oz degerlerim var ya iste bu yuzden. Yuregimdekiler dilime doktugum anda beddua etmekten olesiye korkuyorum. Korkuyorum yuce Rabbimin azametinden. Odur ki bize guzelligi iyiligi emreden ama biz kullar oyle zayifiz ki...canimiz yanarken, yuregimiz sizlarken engel olamayiz hislerimize, dilimizden dokulenlere...Sani yuce Rabbim kullugum ancak ve ancak sanadir. Yarattiklarin bugun var yarin yoklar, yok olacaklar.
Mubarek ay geldi hosgeldi,tekrarini yasayip idrak edebilmek varmis. Rabbim sen biliyorsun sen en iyi bilen bir tek sensin. Gecen hafta carsamba idi, korkum olumden degil, ben hasretle sana kavusacagim gunu bekliyorum,korkum amelimden. Daha varmis yada habersiz ansizin biranda bitecek bu yalan dunya benim icin.Anlayamadigim ben yasiyorum ama ben degilim sanki, icimdeki benle anlasamiyoruz. Sanki odunc alinmis baskasinin hayati. Yalan dunyada ne doyasiya gulmek nede gezmek. Farkliyim bazen dislanmis hissediyorum buyuk kalabaliklar icinde kendimi. Biliyorum kendim yapiyorum biliyorum kabullenemiyorum bu dunyayi. Rabbim bu nasil bir celiski, nasil diye haykirasim var.24 gun sonrasi kavusacagim memleketime bile doyasiya sevinemiyorum. Ben Mekke'yi Medine'yi Kabe'yi gormek istiyorummm...