Doorgaan naar hoofdcontent
Yeni bir yila girmek uzereyiz. Yil bitmeden gecen zamana donup bakmamak imkansiz benim icin. Neler yasamadim ki... yazarken bile durup, bir dusunmeden edemedim. Hayat bana neler vermis ve nelerimi alip goturmustu. Yil basinda yalnizdim ve hala yalnizim... Insanin seven bir yurege sahip olmasi, bu hayatta en buyuk nimetlerden birisi. Her daim siginmak istedigin, guc alabilecegin, varliginda ve yoklugunda mutlu olmani saglayan bir yurek. Elbette vardir her seyde bir hikmet. Rabbim birilerini karsimiza cikartiyorsa, varligi yada yoklugu ile imtihan ediyordur.
Imtihan agir, imtihanimiz cok zor. Dayanmak icin sebepli veya  sebepsiz nedenler bulup kendimi avutumaktan baska birsey de yaptigim yok.
Biten bu yil ile birlikte son uc ayi gibi, son yuz gunu gibi, zorlastirmasin, agirlastirmasin. Yuregim sessiz, yuregim suskun, yuregim yorgun...dinlenme vakti, belki bir omur boyu...yasamam icin kizlarim var, dayanabilecgim bir Rabbim var, sukur gerektirir, sabir gerektirir...
Benim hayatimda, bana ait olan onemli gunlerde tekrar eden mutlaka yeni gelismeler  olmasa olmuyor. Yilbasi gunu tam 100 gunu evveli aklimda kalacagi gibi bu yayinladigim yazimda  100'uncu yazisi...🎂 tarihin tekerrur ettigi bir gercek!!!

Reacties

Populaire posts van deze blog

Ben, benim olmayan hayati yasatmaya mahkum edenleri Allah'a havale ettim. Kisir bir dongu icinde yasamaya nereye kadar devam edecem. Yorgunum, yoruldum. Ne dinlenmek ne de uyku dinlendirmiyor. Dinledigim yer sadece rabbimin huzuru. Huzuru bulabildigim yere daha cok varabilseydim.