Doorgaan naar hoofdcontent

Konustukca dilde kelam kalmadi.
Sustum...sanki butun dunya sustu...
Halbuki anlatacak ne cok sey vardi.
Siginmak icin bir liman gerekti,
Ne siginacak bir limanim ne de bir gemim var.
Vazgecince konusmaktan, sanma ki yarim kaldi...
Gun gelecek devran donecek, topragin ustu yerine altinda mekan kuracagiz...

Hayal bile kurmaya korkan ben hayalsiz kaldim, kelamsiz kaldim
Anlayan anladi, anlamayan yolda kaldi...

Reacties

Populaire posts van deze blog

Ben, benim olmayan hayati yasatmaya mahkum edenleri Allah'a havale ettim. Kisir bir dongu icinde yasamaya nereye kadar devam edecem. Yorgunum, yoruldum. Ne dinlenmek ne de uyku dinlendirmiyor. Dinledigim yer sadece rabbimin huzuru. Huzuru bulabildigim yere daha cok varabilseydim.