Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Konustukca dilde kelam kalmadi. Sustum...sanki butun dunya sustu... Halbuki anlatacak ne cok sey vardi. Siginmak icin bir liman gerekti, Ne siginacak bir limanim ne de bir gemim var. Vazgecince konusmaktan, sanma ki yarim kaldi... Gun gelecek devran donecek, topragin ustu yerine altinda mekan kuracagiz... Hayal bile kurmaya korkan ben hayalsiz kaldim, kelamsiz kaldim Anlayan anladi, anlamayan yolda kaldi...
KIRKLI YAŞLARDAN SONRAKİ FARKINDALIKLARIM * Bazı şeyler için artık sabrım yok; ukala biri haline geldiğim için değil, aksine hayatımda artık beni mutsuz eden ya da üzen şeyler ile vaktimi daha fazla kaybetmek istemediğim bir noktaya ulaştığım için… Laf sokmalara, haddinden fazla eleştirilere ve hangi türden olursa olsun talep ve beklentilere artık sabrım yok. Benden hoşlanmayan insanları memnun etmeye, beni sevmeyen insanları sevmeye ve bana gülümsemeyen insanlara gülümsemeye yönelik arzumu kaybettim. Artık yalan söyleyen ve beni yönetmek isteyen insanlara bir tek dakika bile harcamak istemiyorum. Oyunların, ikiyüzlülüğün, sahtekarlıkların ve ucuz övgülerin olduğu ortamlarda bulunmak istemiyorum. Çok bilmişliğe ve akademik ukalalığa tahammülüm yok. Aynı şekilde boş dedikodulara da bulaşmak istemiyorum. Uyuşmazlıklardan ve karşılaştırmalardan nefret ediyorum. Farklılıklardan, hatta zıtlıklardan oluşan bir dünyaya inanıyorum, bu nedenle katı ve toleransı olmayan ...
Yeni bir yila girmek uzereyiz. Yil bitmeden gecen zamana donup bakmamak imkansiz benim icin. Neler yasamadim ki... yazarken bile durup, bir dusunmeden edemedim. Hayat bana neler vermis ve nelerimi alip goturmustu. Yil basinda yalnizdim ve hala yalnizim... Insanin seven bir yurege sahip olmasi, bu hayatta en buyuk nimetlerden birisi. Her daim siginmak istedigin, guc alabilecegin, varliginda ve yoklugunda mutlu olmani saglayan bir yurek. Elbette vardir her seyde bir hikmet. Rabbim birilerini karsimiza cikartiyorsa, varligi yada yoklugu ile imtihan ediyordur. Imtihan agir, imtihanimiz cok zor. Dayanmak icin sebepli veya  sebepsiz nedenler bulup kendimi avutumaktan baska birsey de yaptigim yok. Biten bu yil ile birlikte son uc ayi gibi, son yuz gunu gibi, zorlastirmasin, agirlastirmasin. Yuregim sessiz, yuregim suskun, yuregim yorgun...dinlenme vakti, belki bir omur boyu...yasamam icin kizlarim var, dayanabilecgim bir Rabbim var, sukur gerektirir, sabir gerektirir... Benim hayatimda...
Hayattir dersin susarsin, Zamandir der susarsin, Yalnizliktir dersin susarsin, Sadece varliginda susamazsin, Istesende susamazsin, Sen sussan bile yuregin konusur, Iste onu susturmazsin... Alismisim bu hayatta susmaya, yutmaya, zerre zerre her bir dusunceyi ozumlemeye, ozumsemeye... Susmasaydim, yonum, yerim hatta hayatim cok daha farkli olacakti...biliyorummm... Ya Allah, sen beni bilensin, kaderimi cizensin...hakkimda hayirli ne ise onu ver... A.U.
Gece midir insanı hüzünlendiren,  Yoksa insan mıdır hüzünlenmek için geceyi bekleyen? Uyku tutmayan gozlerim uyusun artik... Yeni bir sabaha, yeni bir gune uyanirken, yeni umutlarimla basbasa... Oysa hayat cok kisa...doyasiya hayati yasamayi ne ogrenebildim nede becerebildim... Gececek bugunlerde gececek ama zor ama acimasiz ama dayanilmaz...elbette gececek... Gecen zaman degil sadece, heybemde bu zaman dilimine ait yeni yasanmisliklar, yeni tecrubeler...tasimasi, yasanmasi cok agir tecrubeler...her defasinda, yuregimdeki umuda sarilip, basimi kaldirip, gokteki kuslar ozensemde...dayan yuregim dayan...A.U.
O kadar yorgunluga ragmen hala ayakta durabiliyorsak, sukur gerektirir, sabir gerektirir. Susmak care olmasada bile bile susarsin....
lşıksız bir gölgedir yalnızlık , Arar bütünlemeye bir başka yalnızlığı;  Yazık ki, taa kendine dek. Iner dağından dağından. Bulamaz bir ses, gel deyen, çağıran. … Gözlerine yönelmiş bir ışık . Gölgesinde kendisi,  Gölgesinde ışıksızlık.  Gölge vermeyen bir ışık Yalnızlığını sürdürürken sonsuza dek ,        Arar kendini bütünlesin diye Bir gölge, sessiz , yumuşak , uyuyan  Arar tek başına, elleri yüzüne uzanık bir anlam , Kendisini gölgeleyecek. Özdemir Asaf