BANA YALAN SOYLEDILER!!!

 Yazmayali uzun zaman oldu diyecegin ama yazmaktan asla vazgecmedim ki ben. Duyfularini dusuncelerini yaziua dokebilmekte insana iyi gelen, rahaylatan uzerindeki agirligi alan. Gecen zaman zarfinda anladim ki yazmam her insanin harci degil. Durust olupta duygularini kelimelere dommeyi bu zamamda kac kisi basarabiliyor ki... icimdeki dinginligin ueri ayri firtinanin ki daha bir ayri. Firtinanin esmesine ne kadar izin verirsen o kadar yalpanirsin, devam edersen de o guzelim koklerininden soker atar o acimasiz firtinalar. Gereksiz insanlara yol vermeyi Rabbim canimi yaka yaka ogretti. Sonsuz sukur bu halime, Allahim halden anlamayan, seytanin serrinden seytanlasmis insanlarin serrinden butun muslumanlari korusun

Uzakta Arama Beni En uçlarda, her yaprakta ben varım; En uç benim, yaprak benim, dal benim. Havada, toprakta, suda ben varım; Evvel benim, ahir benim, hâl benim. Düşülecek her oyukta ben varım, Üşünecek her soğukta ben varım, Sığındığın her koğukta ben varım, Hem düşen, üşüyen, sığınan benim. Başlarda, yazmada al nakış benim, Sevenler arası ilk bakış benim, Gönülden gönüle o akış benim, Hem yazma, hem bakan, hem akan benim. Kulda ayıplama, karama beni, İlaç edin sürün yarama beni, Nefsinden dışarda arama beni, Hem kullar, hem ilaç, her nefis benim. Doksandokuz boncuk ile diz beni, Üçer beşer zikir eyle gez beni, Gece gündüz fikir eyle sez beni, Esma benim, sıfat benim, zât benim. Alinti...

Ey sevgili, kaderime yazdiginin yarin sabah son noktasida konacak. Sen bana bu kaderi yazdiysan amenna, gerisi bos gerisi yalan...elde kalan bal kizlarim, varliklari ile mutlu olduklarim. Onlarla yola devam karari alalida 6 yil olmusta gecmis bile... ayaktayiz, herseye ragmen. Bu gecen zaman icinde hala ayaktayim hep ayakta kalacagim Rabbimin izniyle...dusmek yakismaz bana...senki hayat olabilmeyi becerebilseydin biz bugun herkesin gipta ile baktigi bir aile olabilecktik ama sen olmadan da goz onundeyiz, gozler uzerimizde hatta ve hatta yikilmami bekleyenlerin bile var  ve var olduklarina inaniyorum. Benim gucum sen degilsin, olmadin da, olmayacaksinda. Guclu olmak demek kas gucuyle degil,erkek olarak dunyaya gelmek hic degil. Asil mesele adam olmak...olmasi mumkun olmayan turdensin. Sukur ki Rabbime ozlem duyurmadi senli hayata, duyurmasin da. Senin gibi insanlar her daim benden uzak olmasi dilegi ile... 23 mart 2018 hayatimin bir donum noktasi daha olacak ve hayatimda iz birakaca...

Bir küçük hayalden ibaret hayatım, kendi içimde var olmaya çalışan umutlarım var. Zararsız,kimsesiz… Özgürlük diye bağıran kafesinden kaçmaya çalışan ama bir türlü beceremeyen kelebeğim var göğsümde. Korkularımla yüzleşemeyen onlardan kaçmak için çakıl taşlı yollarda çıplak ayakla kaçtığım benliğimle sayısız yalnızlığım var. Mücadelelerim var kendimle.  Tüm acılarını tatmış. Yerini doldurmamış sarhoşluğum. Bana yakışmayan güçsüzlüğüm var. Avuç içine saklanıp günlerce ağlayabileceğim birikmişliğim var. Ürperir benliğim ay ışığına ulaşmak için kaybolduğum kurtlar sofrasında. Sayısız kanat çırpışımla tuzla buz olan kanatlarım, kan revan olmuş hislerim var. Yabancısı olduğum dünyada gelmeyeceğini bildiğim rüzgarı bekliyorum.Beni aya savurmasını düşlediğim, esmedikçe daha da savrulduğum… (Alinti)

Tek basina, kizlarim olmadan bir hafta gozumde oyle bir buyuyor ki...ilk defa bu kadar ayri kalacagim, aklim fikrim hatta bedenim bile onlarla olacak. Gozlerim zaman zaman dalacak ta uzaklara, onlari anacagim. Mutlu degilim ki tek basina cikacagim bu yolculukta, arkamda biraktiklarim benim kanadimi kolumu kiriyor. Halbuki bir haftalik ayrilik bizim hayatimiza pozitif anlamda cok katkisi olacak. Onlarin kendine olan ozguveni dahada artacak, belkide diyecekler biz sensiz de yasayabiliyoruz😊 sonucta Allah'im izin verirse donecegim yine bu yalan dunyayi hep birlikte yasamaya devam edecegiz. Mutlu olmak vardi, doyasiya yuregimden mutlulugu hissetmek isterdim, ablama gidecegim, alti aylik ayrilik bile cok uzun zamanmis gibi hissetiriyor insana. Dedim ya yuregimdeki sevdalarimin yoklugu cok daha agir basacak. Onlar olmadan asla...onlari oncelikle Allah'ima emanet edip sonrada yarin sabah gidecegim... Agirligi altinda ezildigim su son bir ayi, insallah bir hafta  icinde arkamda birak...

Bazen inciniyor insan bilinenden bilinmeyene doğru. Kendine nutuk süreci başlıyor sonra. Çenesi düşüyor iyiden iyiye. Kolay mı hem kendine hem de ötekine tek elden laf anlatmak. Yoruluyor herkesten ve en çok da kendinden... Bazen inciniyor insan kendi kendine...kimse bilmeden...

Gokyuzundeki kuru agac dallari arasindaki ay gibiyim. Her gece gozum sende ay parcasi. Benim aydan farkim ne ki, bu kadar kendimi ozdeslestirmeye calisiyorum. Koca dunyaya bas kaldirip zaman zaman altinda eziliyorum. Bugun de dustum, ezildim, kirildim. Yalnizligima isyan ederken buldum kendimi. Isyan bana yakismaz, dilime hic yakismadi. Biliyorum ki gozumu kapatacagim ve sabaha uyanmak kismetse, yeniden...yeni umutlarla hayata yeniden tutunacagim. Canini insanin en cok sevdiklerinin yakabilecegini coktan anlamis olsamda, her defasinda en derinden, yuregimin en dibinden hancerlenmis hissediyorum. Ah koca dunya gam yukumusun...

Hiçbir mutluluk kolay gelmiyor. Kolay kolay gülmüyor insanın yüzü… Emekte ve insanın içinde saklı mutluluk. Ne başkasının ekmeğinde, Ne başkasının evinde, Ne de başka bir şeyde… Bu yüzden gözümüz hep içimizde olsun...💓

Evimin icinde duyulan yakinlardaki kilisenin can sesi. Her pazar sabahi ayni saatte...sevmiyorum...o kadar soguk, o kadar rahatsiz edici ki... Ulkemde, evimin karsisinda ki camide  okunan  ezani duymak isterdim. Kaynagini hatirlayamadigim, her can sesinde, susmasi ve yerine ezanlarin okunmasi icin Ihlas suresini okunmali, okumaya devam, insallah...birgun... Rabbim kocaman, minareli camileri Avrupa'nin gobegine diktiriyorsa elbette gun gelecek, dalga dalga ezanlar okunacak bu gurbet ellerde... Bir can sesi bile gurbette insani huzunlendiriyor. "Disarda mevsim baharmis gezip dolasanlar varmis. Gunler su gibi akarmis, gecmiyor gunler, gecmiyor..." gokyuzundeki gunes, agaclardaki yeni yeni acmaya baslayan cicekler, doganin uykudan uyanma vaktinin geldiginin apacik gostergesi...gunler gececek...bahar gececek...yaz gelecek...ozledim ben hemde cok ozledim....

Hiçbir insanin hayatinda gölge etmeyin... O insanin hayatinda ya varsinizdir...ya da yoksunuzdur!!! A.U.

Konustukca dilde kelam kalmadi. Sustum...sanki butun dunya sustu... Halbuki anlatacak ne cok sey vardi. Siginmak icin bir liman gerekti, Ne siginacak bir limanim ne de bir gemim var. Vazgecince konusmaktan, sanma ki yarim kaldi... Gun gelecek devran donecek, topragin ustu yerine altinda mekan kuracagiz... Hayal bile kurmaya korkan ben hayalsiz kaldim, kelamsiz kaldim Anlayan anladi, anlamayan yolda kaldi...

KIRKLI YAŞLARDAN SONRAKİ FARKINDALIKLARIM * Bazı şeyler için artık sabrım yok; ukala biri haline geldiğim için değil, aksine hayatımda artık beni mutsuz eden ya da üzen şeyler ile vaktimi daha fazla kaybetmek istemediğim bir noktaya ulaştığım için… Laf sokmalara, haddinden fazla eleştirilere ve hangi türden olursa olsun talep ve beklentilere artık sabrım yok. Benden hoşlanmayan insanları memnun etmeye, beni sevmeyen insanları sevmeye ve bana gülümsemeyen insanlara gülümsemeye yönelik arzumu kaybettim. Artık yalan söyleyen ve beni yönetmek isteyen insanlara bir tek dakika bile harcamak istemiyorum. Oyunların, ikiyüzlülüğün, sahtekarlıkların ve ucuz övgülerin olduğu ortamlarda bulunmak istemiyorum. Çok bilmişliğe ve akademik ukalalığa tahammülüm yok. Aynı şekilde boş dedikodulara da bulaşmak istemiyorum. Uyuşmazlıklardan ve karşılaştırmalardan nefret ediyorum. Farklılıklardan, hatta zıtlıklardan oluşan bir dünyaya inanıyorum, bu nedenle katı ve toleransı olmayan ...

Yeni bir yila girmek uzereyiz. Yil bitmeden gecen zamana donup bakmamak imkansiz benim icin. Neler yasamadim ki... yazarken bile durup, bir dusunmeden edemedim. Hayat bana neler vermis ve nelerimi alip goturmustu. Yil basinda yalnizdim ve hala yalnizim... Insanin seven bir yurege sahip olmasi, bu hayatta en buyuk nimetlerden birisi. Her daim siginmak istedigin, guc alabilecegin, varliginda ve yoklugunda mutlu olmani saglayan bir yurek. Elbette vardir her seyde bir hikmet. Rabbim birilerini karsimiza cikartiyorsa, varligi yada yoklugu ile imtihan ediyordur. Imtihan agir, imtihanimiz cok zor. Dayanmak icin sebepli veya  sebepsiz nedenler bulup kendimi avutumaktan baska birsey de yaptigim yok. Biten bu yil ile birlikte son uc ayi gibi, son yuz gunu gibi, zorlastirmasin, agirlastirmasin. Yuregim sessiz, yuregim suskun, yuregim yorgun...dinlenme vakti, belki bir omur boyu...yasamam icin kizlarim var, dayanabilecgim bir Rabbim var, sukur gerektirir, sabir gerektirir... Benim hayatimda...

Hayattir dersin susarsin, Zamandir der susarsin, Yalnizliktir dersin susarsin, Sadece varliginda susamazsin, Istesende susamazsin, Sen sussan bile yuregin konusur, Iste onu susturmazsin... Alismisim bu hayatta susmaya, yutmaya, zerre zerre her bir dusunceyi ozumlemeye, ozumsemeye... Susmasaydim, yonum, yerim hatta hayatim cok daha farkli olacakti...biliyorummm... Ya Allah, sen beni bilensin, kaderimi cizensin...hakkimda hayirli ne ise onu ver... A.U.

Gece midir insanı hüzünlendiren,  Yoksa insan mıdır hüzünlenmek için geceyi bekleyen? Uyku tutmayan gozlerim uyusun artik... Yeni bir sabaha, yeni bir gune uyanirken, yeni umutlarimla basbasa... Oysa hayat cok kisa...doyasiya hayati yasamayi ne ogrenebildim nede becerebildim... Gececek bugunlerde gececek ama zor ama acimasiz ama dayanilmaz...elbette gececek... Gecen zaman degil sadece, heybemde bu zaman dilimine ait yeni yasanmisliklar, yeni tecrubeler...tasimasi, yasanmasi cok agir tecrubeler...her defasinda, yuregimdeki umuda sarilip, basimi kaldirip, gokteki kuslar ozensemde...dayan yuregim dayan...A.U.

O kadar yorgunluga ragmen hala ayakta durabiliyorsak, sukur gerektirir, sabir gerektirir. Susmak care olmasada bile bile susarsin....

lşıksız bir gölgedir yalnızlık , Arar bütünlemeye bir başka yalnızlığı;  Yazık ki, taa kendine dek. Iner dağından dağından. Bulamaz bir ses, gel deyen, çağıran. … Gözlerine yönelmiş bir ışık . Gölgesinde kendisi,  Gölgesinde ışıksızlık.  Gölge vermeyen bir ışık Yalnızlığını sürdürürken sonsuza dek ,        Arar kendini bütünlesin diye Bir gölge, sessiz , yumuşak , uyuyan  Arar tek başına, elleri yüzüne uzanık bir anlam , Kendisini gölgeleyecek. Özdemir Asaf

Ne Kadar Ağır Başlı İse. O Kadar Kırılmıştır Kadın. Ne Kadar Güçlü İse O Kadar Yanlız Bırakılmıştır Kadının Sevdası da Bir Başkadır Vefası da, Aslında Kadın Yürektir.. Bakmasını Değil Görmesini Bilene..

Zaman hizla akip gecti ve ben yine gurbet eldeki yuvama geri dondum. Guzel, yogun ve yorucu gunler gecirmis olsamda keyifliydi vatanimda gecen zaman. Kaldigim yerden devam mi, degil tabii ki...degisecek hayatim, mutluyum evimde olmaktan. Hayatim sadece burda degil Turkiye'de de degisecek bundan sonra tabii Rabbim izin verirse...omrum varsa tekradan vatanima gitmeye. Kucuk melegim dun aksam uzgundu dondugumuze, oturdu agladi kucucuk dunyasinda Turkiye'yi daha cok seviyor ki beni burda birak demisti. Okul tasiti ile okula gidip gelebilirmis, anneannesi ve dedesi ile yasamak istedigini anlatip durmustu. Kendine gore hakli ama burdaki ogretmenini arkadaslarinida ozlediginide anlatmisti, dedigim gibi henuz cocuk ama kizlarimin hepsinin hayali Turkiye'de yasamak oldugunu bu yil daha iyi anladim. Istedikleri kendi memleketlerinde degil, daha buyuk sehirler. Dilegim, duam Rabbim neylerse guzel eylesin. Dunume sukur, bugunume sukur yarinimada elbette sukur olacak, yasadigim surece....